Hieronder staan de ervaringen van cliënten die het probleemgedrag van hun hond bij mij hebben laten behandelen. De teksten zijn geplaatst zoals deze door de cliënt voor publicatie werden aangeleverd.
Zij willen u laten delen in hun belevingen en vooral de vorderingen die ze tot stand gebracht hebben. Hun ervaringen in deze verhalen kunnen anderen weer hoop geven op een betere toekomst in balans.
 |
Lara, boxer van nu 15 maanden, |
In september 2011 hebben wij, de hulp ingeroepen van Marieke.
Lara haalt alles weg, sokken, was, mutsen, wanten, speelgoed, breiwerken, leesbrillen… en geeft niets terug! Daarnaast hebben we het probleem dat ze erg tegen mensen opspringt, mensen niet met rust kan laten en erg "aanwezig" is als we visite hebben.
Marieke is een ochtend bij mij geweest, daarvoor heb ik een lijst in gevuld over Lara wat voor Marieke belangrijk kon zijn. Ze heeft Lara een ochtend geobserveerd en kwam tot de conclusie dat Lara op dezelfde voet als ik stond binnen ons gezin en dat ze daardoor niet goed luistert. Het weghalen van spullen was alleen maar aandacht vragen, evenals het niet met rust kunnen laten van ons en eventuele visite.
Dezelfde ochtend heeft Marieke het werken met de "discs" aan Lara geleerd en mij uitgelegd en ik moet zeggen die dingen!! daar heeft ze ontzag voor! Verder ben ik aan de slag gegaan met de verslagen die ik van Marieke nog diezelfde avond heb ontvangen en ik heb dagelijks met Lara geoefend en echt het werkt!
Nu zijn we inmiddels bijna twee maanden verder, Lara haalt bijna niets meer weg en als het nog een keer gebeurd kan ik het met één commando "los" terugkrijgen. Ze krijgt meer dan genoeg aandacht per dag van ons allemaal, maar alleen als wij dat willen en niet als zij er om komt vragen. Verder blijft het natuurlijk een jonge hond en een boxer, super druk, heel enthousiast als er iemand komt, maar ze springt niet meer, blijft redelijk goed in haar mand liggen en probeert niet meer bij de visite in de stoel te gaan liggen.
De nazorg die Marieke ons gegeven heeft heb ik als héél fijn ervaren, altijd kunnen bellen of een mailtje waar je snel antwoord op krijgt, geeft je het vertrouwen dat het goed komt en dat je het niet alleen hoeft te doen.
Uiteraard is het wel de taak van het "baasje" om te blijven oefenen en consequent te blijven, zeker bij Lara is dat erg nodig, maar zoals het nu gaat is het prima!
Marieke, bedankt voor je wijze lessen!
Rita uit Veghe
 |
Suzanne en haar kruising bordercollie |
Dirkje was ongeveer 9 maanden toen ik hulp zocht. Ze beet in mijn handen, sprong op de bank en was oncontroleerbaar. Als ze rustig was kon ik haar heerlijk knuffelen. Maar het werd steeds moeilijker om haar te houden, ze beheerste mijn gehele leven en eigenlijk had ik geen rust meer. Ik was ten einde raad.
Na een gedragsconsult heeft Marieke mij uitgelegd dat Dirkje de baas in huis was en dat dit voor ons allebei een onprettige situatie was. Dirkje is immers geen hond die graag de touwtjes in handen wilde hebben en dit maakte mijn hond ook onrustig. Ook vertelde ze dat een kruising border collie veel lichamelijke en geestelijke uitdaging zoekt. Door mijn handicap was het moeilijk om met al de tips van Marieke aan de slag te gaan en heb ik besloten dat ik privé-les wilde hebben.
Marieke gaf me alle tijd om mezelf aan te passen en me te ontwikkelen als een goede leider. Ze leerde mij dat de manier van mijn stemgebruik erg belangrijk is. Langzaam en met veel ups en downs is het gedrag verbeterd. Ik heb Dirkje vele commando’s geleerd zoals zit, af en sta, maar ook spelletjes zoals de bal brengen en zoekspelletjes. Daarbij hebben we mogelijkheden besproken om haar beter uit te kunnen laten. Er is een knop aan mijn rolstoel gemaakt zodat ze nu lekker langs de rolstoel mee kan gaan wandelen. Dit vinden we beide erg leuk. Wat kunnen we genieten van samen een boodschap doen of een leuke wandeling.
Hoe moeilijk het in het begin ook was. Ik heb er nooit spijt van gehad om Dirkje te hebben en dankzij jou heb ik een heerlijk hond. Dit zou ik iedere andere hondenbezitter willen adviseren: Blijf niet aanmodderen maar schakel deskundige hulp in. Je krijgt er zoveel voor terug.
Bedankt Marieke,
Groetjes Suzanne en een poot van Dirkje
 |
Zwieber, x airdale terrier |
Zwieber is een ruwharige kruising van waarschijnlijk een Mechelse Herder en een Airdale Terriër. We weten dit niet zeker omdat Zwieber gevonden in de bossen. De dierenambulance heeft hem naar het dierenasiel in Uden heeft gebracht. Daar heeft hij een tijdje gezeten.
Op gegeven moment stond er een foto van hem in de stadskrant. Ik zag hem en dacht meteen “dat is hem “, en ik ben nog dezelfde dag met mijn zoon gaan kijken. In het dierenasiel werden we vriendelijk ontvangen en we mochten al meteen een stukje met hem gaan lopen. We merkten meteen dat hij nog wat opvoeding moest krijgen want hij trok enorm aan de riem.
Na wat overleg met het thuisfront was na een aantal dagen Zwieber onze huisgenoot. We zijn meteen op cursus gegaan. Daar hebben we de basisbeginselen geleerd met behulp van de” clicker”.
Het aan de riem naast je lopen is nog altijd wel lastig voor Zwieber hij wil namelijk altijd voorop lopen. Na een castratie is Zwieber wat rustiger geworden en viel hij niet meer uit naar andere honden.
Het voorval
We waren met Pasen in de bossen gaan wandelen. Zwieber heeft daar veel met stokken gespeeld en er ook op geknaagd. Hierdoor had hij last van zijn maag. Hij was wat uit zijn doen en wilde niet eten en moest braken. We deden het maar wat rustig aan.
‘s Morgens was ik in de tuin aan het werken samen met mijn kleine buurkinderen. Wat onkruid wieden en ook net buiten de tuin bij de garage. Zwieber loopt niet weg dus ik dacht die kan ook wel een beetje bij ons in de buurt lopen.
Te gelijkertijd komt een buurvrouw uit haar poort lopend met de fiets aan de hand, ze maakt een praatje en wil weg fietsen. Zonder aanleiding hapt Zwieber in eens in haar bovenbeen, hij liet ook meteen los. We schrokken allemaal . Het leek of hij er zelf ook van schrok. Ik heb hem meteen in de tuin gezet . De buurvrouw is naar de huisarts gegaan en heeft een tetanusvaccinatie gekregen.
Ik heb de dierenarts meteen gebeld en verteld wat er was gebeurd. Zij verwees mij door naar Marieke van der Burgt.
Ik heb Marieke gebeld en een afspraak gemaakt voor een thuisconsult . Wat leuk was dat ze Zwieber nog kende van het dierenasiel. Ik kreeg vooraf een uitgebreid anamneseformulier via de mail toegestuurd. Die heb ik ingevuld en terug gestuurd.
Huisconsult
Marieke kwam bij ons thuis, we hebben het voorval met de buurvrouw na besproken en Marieke gaf aan wat haar conclusie was. Zij gaf mij tips en oefeningen die ik met Zwieber kon doen om dat vertoonde gedrag om te buigen acceptabel gedrag. Ik kreeg ook nog een schriftelijk verslag van haar bevindingen en adviezen. Heel fijn want dat kun je het nog eens na lezen. Ik heb dit ook aan de buurvrouw laten lezen zodat ze ook wist wat er met Zwieber aan de hand was en hoe we nu moeten gaan trainen.
Nazorg
Na een week belde Marieke nogmaals terug hoe het ging of het lukte met de oefeningen .
Ik heb de zorg die er besteed is aan Zwieber als heel fijn ervaren , en ik ben heel blij dat hij niet meteen afgemaakt hoefde te worden want, dat wordt toch vaak gezegd.
Bedankt Marieke dat je ons hebt geholpen.
Groeten Mariline
 |
By-jé bull-mastiff |
By-jé is een lieve hond, eigenlijk vind hij iedereen leuk en wat By-jé leuk vind...
daar wil hij naar toe. En dat was mijn probleem. Een bull-mastiff is een groot en sterk.
De laatste jaren kon ik niet alleen met hem gaan wandelen, ik durfde nog niet eens de deur uit met hem. Als hij iemand zag dan trok hij mij helemaal over de grond heen.
Voor mijn hond is dit natuurlijk ook niet leuk, hij kwam weinig meer op straat en moest in de tuin poepen en plassen. Ik had als verschillende soorten halsbanden gebruikt, maar ik kreeg geen controle over By-jé.
Ik was dus ten einde raad...
Toen ik bij de dierenarts was heb ik mijn probleem voorgelegd. Zij verwees mij door naar Marieke.
Ik had zo snel mogelijk gebeld en we hebben snel een afspraak gemaakt. Ik moest nog een hele vragenlijst invullen en daarna kwam de afspraak.
Ik vond het consult echt super fijn en ik heb veel geleerd over het gedrag van mijn hond. Ik begrijp nu waarom het gedrag is ontstaan en wat ik er allemaal aan kan doen. Ik heb ook een hoofdhalster gekocht en dit vond By-jé helemaal niet vervelend.
Het belangrijkste van alles was dat ik niet mijn hond kon wandelen en ik dat nu wel weer kan door jou hulp!!!
Echt super bedankt, ik ben er zo blij mee want mijn hond is mijn aller beste maatje!!!
bedankt voor alles!
veel liefs van Bo de Groot en een pootje van By-jé
Ruby de foxterrier |
Ruby is een Boerenfox (teefje) van 7,5 jaar oud en ze is nu ruim een jaar bij ons. Ze heeft tot die tijd in een ander gezin gewoond, waar het mis ging toen er een kindje kwam; Ruby ging ´happen´ naar het meisje. Om die reden werd besloten om Ruby elders onder te brengen.
Bij de intrede van Ruby in ons gezin, botste het al direct met onze andere hond Pasja, ook een Boerenfox (teefje) van 9 jaar. Het heeft een hele tijd geduurd voor de rangorde was bepaald. Ruby vertoonde ook agressief gedrag naar ons als eigenaren en heeft ons ook daadwerkelijk (tot bloedens toe) gebeten. Toen werd het tijd om actie te ondernemen en is Marieke ‘in beeld’ gekomen.
Marieke is in oktober 2008 bij ons in huis geweest voor een gedragsconsult.. Ze heeft in dit consult veel vragen gesteld en het gedrag van Ruby en dat van ons geobserveerd. Het moet ook worden gezegd, dat Ruby enorm druk en luidruchtig gedrag vertoont als er iemand van het gezin (dreigt) te vertrekken. Ook dat heeft Marieke ‘meegenomen’ in haar observatie, waarvan ook een video-opname werd gemaakt.
Marieke legde al snel de vinger op de zere plek. Wij dachten dat Ruby dominant was en de baas wilde spelen; dit was absoluut niet het geval, ze was alleen maar angstig en onzeker. Aan de hand van de eerder gemaakte video werd dit nog eens rustig aan ons uitgelegd.
We hebben toen geleerd om de signalen die Ruby naar ons afgeeft goed te interpreteren, zodat ze niet onnodig in de aanval hoeft te gaan en er vertrouwen kan worden opgebouwd.
Nu na een half jaar is de situatie erg verbeterd; Ruby is een stuk rustiger en vrolijker. Ze is nog wel eens angstig, maar bijt niet meer omdat wij weten hoe we met haar om moeten gaan.
Ik weet niet hoe het ons zou zijn vergaan zonder de therapie van Marieke; waarschijnlijk was Ruby niet meer bij ons geweest! Omdat we elkaars signalen nu beter begrijpen, gaan we anders met elkaar om, zodat we ook niet meer ‘bang’ voor elkaar hoeven te zijn, waardoor het een stuk gezelliger wordt!
Vozka de witte herder |
Onze hond Voska is heel bang voor langsrijdende auto’s en ander verkeer. Zo erg dat ze de straat niet op durft. Met veel trekken aan de lijn, soms optillen, probeerden we haar toch uit te laten. Met hondentraining moesten we stoppen omdat ze alleen oor had voor de auto's om het terrein heen, niet voor de trainer of voor ons.
In maart 2009 hebben we een gedragsconsult bij Marieke gehad. Zij kwam bij ons thuis. Het gesprek was in de huiskamer, met onze hond in z'n mand er bij. In dit gesprek heeft Marieke ons heel veel vragen gesteld, voordat ze tot advisering overging. Ze heeft een aantal hele praktische tips gegeven. En ons bewust gemaakt van ons eigen gedrag, waarmee we onbewust de angst van Vozka versterken.
Met alle tips én met veel geduld, lijkt er nu wat verbetering in te zitten. Vozka vlucht niet meer voor iedere auto naar binnen. Soms blijft ze staan luisteren of speelt ze door. We hebben nu weer hoop dat het goed komt.
Bert en Annette
